napoleoński umysł
 Oceń wpis
   

Festiwale muzyczne stały się sporym zasobem marketingowym. Wiadomo, że największym festiwalem jest Przystanek Woodstock tworzony przez WOŚP. Jednak żadnemu ze sponsorów tego wydarzenia nie udało się przemycić nazwy swojej marki do nazwy własnej festiwalu. Jednak jak widać nie zawsze o to chodzi.

Doskonałym przykładem może być trasa koncertowa stworzona przez browar Żywiec nazwana Męskie Granie. I choć nazwy piwa nie ma w nazwie trasy, to jednak obie te nazwy są wypozycjonowane w umysłach odbiorców jako elementy nierozłączne. Męskie Granie jest trasą koncertową od początku stworzoną przez Żywca. Z pewnością stała się ona niemalże obowiązkowym elementem wakacyjnej mapy Polski. Co trzeba zrobić, aby stworzyć taką markę?

Żywiec od początku stawiał na najlepszych artystów. W tym kontekście nigdy nie szedł na kompromisy. Z pewnością wiele osób pamięta bardzo znany utwór Wszyscy muzycy to wojownicy, który promował pierwszą trasę. Już wtedy zdecydowano się na współpracę z Wojciechem Waglewskim, Maciejem Maleńczukiem, czy Abradabem. I choć sam utwór nie doczekał się teledysku w normalnym tego słowa znaczeniu (istnieje wersja z pokazem zdjęć artystów), to jednak wpisał się on do pewnego kanonu.

Męskie Granie każdego roku tworzy utwór promujący trasę z wysokiej jakości teledyskiem. Zespół, który wykonuje utwór nazwany jest Męsie Granie Orkiestra i dołączają kolejni artyści, którzy wpasowują się w ideę trasy koncertowej. W tym roku są nimi Monika Brodka, Piotr Rogucki i Tomasz Organek. Nazwiska na rockowej scenie bardzo silne. Podobał mi się żart Moniki Brodki na temat jej fryzury. Artystka stwierdziła, że była najmniej męska w towarzystwie i dlatego zdecydowała obciąć się na bardzo krótkiego jeża.

Wniosek nasuwa się jeden: skoro od tylu lat Żywiec trwa w organizowaniu Męskiego Grania, to musi się mu to po prostu opłacać. Mam świadomość, że chodzi tu bardziej o aspekt wizerunkowy. Jednak obie marki są na tyle silne, że sponsor trasy odczuwa to również finansowo. Dla polskiej muzyki u początku XXI wieku Męskie Granie stało się istotnym kamieniem milowym. Wystarczy spojrzeć na nazwiska/pseudonimy występujących muzyków. Jest to praktycznie elita muzyki współczesnej.

Co ciekawe Męskie Granie stara się nie ograniczać do jednego gatunku muzycznego i tak na jednej scenie może się pojawić hip-hopowiec i rockman. Marketingowo jest to prawdziwy majstersztyk. Jestem fanem udanych kampanii promocyjnych, w które wpisuje się sponsoring tytularny. Pytanie tylko czy to, co robi żywiec można nazwać jeszcze sponsoringiem tytularnym. Prawda jest taka, że Żywiec sam sobie te imprezę organizuje, a nazwy marki nie ma w nazwie własnej imprezy. To świadczy tylko o tym, jak dobrze przemyślany jest to koncept.

Warto zauważenia jest tak, że o ile takie imprezy jak Opener czy Orange Warsaw Festival w dużym stopniu liczą na zagranicznych artystów, którzy mają stanowić o jakości imprezy, o tyle Męskie Granie znane jest z angażowania przede wszystkim polskich artystów. To nadaje dodatkowo jakości tej trasie koncertowej, ponieważ marka ma swoją tożsamość i jest kojarzona z konkretnymi wartościami.

Bardzo się cieszę jako odbiorca polskiej muzyki, że jest taka trasa koncertowa, jak Męskie Granie. Warto tutaj zauważyć, że koncert inauguracyjny w Żywcu często jest streamowany przez internet, co oznacza, że twórcy trasy lubią korzystać z nowoczesnych środków przekazu. Życzę Męskiemu Graniu kolejnych lat w świetności! :)

Pozdrawiam!

Paweł F. Kowalski

 
 Oceń wpis
   

Przyglądam się od lat stroną typu Demotywatory czy Kwejk. Ich model działania jest bardzo prosty, a jednocześnie mają one bardzo dużą widownię. Zastanawiam się co byłoby jakby jednak z tych stron wyszła ponad to, co już znamy i stworzyła zupełnie nowy model prowadzenia tego typu przedsięwzięć.

Najbardziej innowacyjny na tej drodze wydawała się Kwejk, który miał nawet przez moment własne radio internetowe. To mogła być prawdziwa rewolucja, ale słuchalność pozostawiała sporo do życzenia. Czy jednak da się wykorzystać markę i miliony użytkowników tak, żeby wykształcić jakiś innowacyjny model biznesowy? Czytałem około dwóch lat temu wywiad z twórcą Kwejka, który mówił, że początkowo chcieli oni robić kolejne marki Kwejk coś tam. Przejechali się jednak na radiu i ich drugim planem było tworzenie nowych marek dla kolejnych projektów. Z tego co widzę pojawiło się kilka projektów, które są tak naprawdę wyspecjalizowaną kopią tego, co daje Kwejk.

Miałem przez moment pomysł, aby samemu zrobić taką stronę. Jednak już na starcie chciałem dodać konta premium, które miały pozwolić mi zarobić z jednej strony, a dać dodatkowe możliwości użytkownikom z drugiej strony. Miałem świadomość, że takie konta nie mogą być drogie, ponieważ jest to specyficzna grupa internautów. Jednak kwota rzędu kilkudziesięciu złotych pomnożona przez tysiące abonentów pozwalałaby mieć efekt skali. Ktoś mi kiedyś tłumaczył, że coś takiego się raczej nie sprawdzi na tego typu stronach. Ten ktoś chyba nie widział JoeMonster, gdzie to po prostu tak działa.

Ostatecznie z mojego projektu zrezygnowałem ze względu na niepoważnych współpracowników. Choć sporo kodu powstało na jego potrzeby. Dzisiaj skupiam się na bardziej prestiżowej branży i pracuję w ciekawszych dla mnie technologiach. O tym jednak napiszę więcej za jakiś czas :). Nadal jednak uważam, że konto premium ma ogromny potencjał w tego typu stronach. Dlaczego? Grupa docelowa być może czasami jest skąpa, ale pamiętajmy, że to również oni płacą żywą gotówką za dodatki w grach i za same licencje do gier. Może trochę generalizuję, bo grup jest z pewnością kilka rodzajów. A są wśród nich także takie, które zarabiają bardzo dobrze i są w stanie zapłacić za dodatkowe opcje lub brak reklam.

JoeMonster jest w tej chwili jedyną stroną tego typu, która pobiera opłaty od użytkowników. Jednak jest ona znacznie bardziej rozbudowana niż takie Demotywatory czy Kwejk. Moim zdaniem Kwejk miałby potencjał, który pozwoliłby stworzyć zupełnie nowy wymiar i model biznesu. Co może być w koncie premium? Tutaj są nieograniczone możliwości, a kończą się one na wyspecjalizowanych aplikacjach, do których dostęp mają płacący użytkownicy. Ja nawet myślałem o programie do map myśli. Inną opcją jest lista zakupów. Tutaj w ogóle świetnie by się to łączyło z aplikacjami mobilnymi. Jest z pewnością potencjał czy tylko ja go widzę? :)

Jest druga kwestia, o której pragnąłbym napomknąć. Cały czas nie rozumiem czemu Kwejk nie wyszedł na świat. Z jednej strony polecałbym mu konta premium a z drugiej ekspansję. W tej chwili widać, że trochę stoi w miejscu i tylko dostosowuje aplikację do zmieniających się czasów. Z tego co pamiętam: sam twórca mówił, że trochę przespał moment na zagraniczną ekspansję. A ja myślę, że ten moment cały czas trwa tylko trzeba wymyślić coś, czego zagraniczne strony nie mają. I tutaj jest dalszy element potencjału, o którym pisałem wcześniej. Kwejku pokaż nam wszystkim :)

Pozdrawiam!

Paweł F. Kowalski

 
 Oceń wpis
   

Z tematem map myśli spotkałem się wiele lat temu. Na początek czytałem o nich w internecie, potem starałem się przeczytać książkę autora tej metody Tonyego Buzana. Było to jednak napisane zbyt skomplikowanie. Przez wiele lat robiłem mapy tak, jak czułem, aż w końcu trafiłem na Mapologię dostępną w Złotych Myślach, autorstwa Katarzyny Szafranowskiej. I tak od tego czasu przez lata coraz chętniej tworzę mapy :).

Aby zrozumieć ideę map myśli trzeba zastanowić się nad sposobem działania mózgu. Przez lata jesteśmy uczeni robienia notatek od lewej do prawej w sposób linearny. Tymczasem mózg działa w sposób nielinearny. Mózg uwielbia przeskakiwać z tematu na temat i mimo, ze staramy się go zmusić aby skupił się na tym, co teraz piszemy na kartce, on lubi krążyć wokół różnych tematów. Od ogółu do szczegółu. I w ten sposób należy notować.

Mapa myśli swą strukturą przypomina drzewo lub pajęczynę. W samym centrum kartki rysujemy figurę geometryczną (prostokąt, owal), w którym umieszczamy tytuł, a następnie rysujemy gałęzie, gdzie w 3 słowach opisujemy dany dział, któremu w tym momencie się poświęcimy. Od tych gałęzi odchodzą kolejne gałęzie, gdzie opisujemy daną rzecz bardziej szczegółowo. Staramy się aby na każdej gałęzi były maksymalnie 3 słowa, napisane drukowanymi literami. Są to tak zwane haki. Nie potrzebujemy opisywać bardzo długo tego, co mamy na myśli. Często wystarczy zamknąć to w 3 słowach, które odwołują się do naszej pamięci.

Bardzo ważnym elementem map myśli są kolory i obrazki. Ja osobiście robię to tak, że całość piszę długopisem, a następnie koloruję każdą gałąź z podgałęziami na dany kolor pisakiem. Rysunki najlepiej robić na pierwszych gałęziach. Nie chodzi tu o prace na poziomie Picassa, ale proste rysunki narysowane w parę sekund. To bardzo, bardzo pomaga, gdy na taką kolorową mapę z rysunkami się patrzy. Rysunki również pełnią rolę haka pamięciowego. Gdy mamy tylko tekst jest trudniej.

Warto pamiętać, że mózg, który mamy między uszami uwielbia kreatywność i zabawę. Doskonale pamiętam, jak w jednej z książek Buzana uczył on tricku z zapamiętywaniem 10 słów. Zamiast wkuwać je na pamięć należało użyć wyobraźni i kreatywności. Jak to zrobić? Za pomocą kredek rysowało się 10 obrazków, które kształtem przypominają daną liczbę. Np. dwa to łabędź, a jeden to ołówek. A potem w wyobraźni, aby zapamiętać 10 słów, należało stworzyć historyjkę/obrazek, jak słowo z listy łączy się z obrazkiem, który narysowaliśmy. Sztuczka była o tyle efektowna, że można było powiedzieć listę od początku do końca, od końca do początku, jak i na wyrywki :). Nasz mózg ma nieograniczone możliwości.

Jeden ze znanych psychologów powiedział, że nasz mózg ma możliwości superkomputera, a my korzystamy z niego jak z kalkulatora. Jeśli chcemy nauczyć się efektywnie notować, to warto zainteresować się mapami myśli. Nie jestem w stanie tutaj opisać tej metody w jednym felietonie na bloga, ale z czystym sercem mogę polecić Mapologię ze Złotych Myśli. Oprócz niej warto zapoznać się z innymi dziełami autorki Mapologii, które znajdzie się na Szybkanauka.pro. Ja osobiście przerobiłem sporo kursów i widzę mocną poprawę. W tej chwili skupiam się na szybkości mojego czytania :). Jestem w szoku jak wiele prostych sztuczek może w znacznym stopniu podnieść szybkość i jakość naszego czytania. Aktualnie moim celem jest jak najszybciej czytać książki techniczne :).

Myślę, że w przyszłości napiszę jeszcze jakiś wpis w tym temacie, ponieważ bardzo wierzę w możliwości ludzkiego mózgu!

Pozdrawiam!

Paweł F. Kowalski

 
Polska według WP 2017-05-29 20:17
 Oceń wpis
   

I choć skrót WP przez programistów jest dość mocno kojarzony z Wordpressem (najpopularniejszym systemem zarządzania treścią napisanym w języku programowania PHP), to w polskim internecie skrót WP kojarzy się jednoznacznie: Wirtualna Polska. Grupa WP stała się niesamowicie silną grupą medialną i widzimy kolejne starania jej właścicieli, aby pozycja była jeszcze bardziej umacniana.

WP to najstarszy polski portal internetowy. Zaczęło się od tego, że spółka Centrum Nowych Technologii stworzyła katalog stron. Potem była inwestycja funduszu należącego do Intela, sprzedanie całości Telekomunikacji Polskiej, aż wreszcie panom z Grupy o2 udało się przejąć całość. Nie chciałbym aż tak bardzo grzebać w historii, bo jest to tematyka bardzo rozbudowana. Dzisiaj ważniejszy jest stan aktualny. Jak pokazują statystyki oglądalności stron internetowych Grupa WP jest cały czas w czołówce.

Przejęcie WP przez o2 było bardzo dużym przedsięwzięciem. Dwie grupy o silnych pozycjach stały się jednością. W dalszej drodze było przejmowanie kolejnych serwisów, jak to gdy przejętego Grupę Money.pl. Jednak samo połączenie o2 i WP jest dla mnie jednym z najważniejszych wydarzeń w polskiej sieci. Wiem, że może budzi to jakieś kontrowersje, ale w gruncie rzeczy mówimy tu o powstaniu kolosa i to nie na glinianych nogach :).

Wirtualna Polska cały czas ściga się o oglądalność z innymi portalami. Nie jestem do końca przekonany czy to chodzi o to by słupki mówiące o wyświetleniach były jak najwyższe. Sama świadomość marki, która buduje jej wartość jest również bardzo ważna. Może i dobrze jest jak portal znajduje się na pierwszym miejscu w rankingu ilości wyświetleń. Ale to, co naprawdę istotne to marka, która się dobrze kojarzy. Marka oparta o solidne wartości. Tworząca wokół siebie tożsamość. Zdecydowanie WP to ma! Pamiętam doskonale serię reklam telewizyjnych >>Dzieje się w Polsce w Wirtualnej Polsce <<. W naszej polskiej skali to było porównywalne z tym co agencje reklamowe zrobiły dla Apple, gdy wprowadzano iPoda :).

Jedno co mnie tylko mocno smuci, to fakt, że portale, o których mówimy w tym felietonie, tak naprawdę nie wychodzą poza Polskę. Sama nazwa Wirtualna Polska jest nieco ograniczająca gdyby chcieć z nią wyjść na świat. To nieważne czy Onet, czy Interia tak naprawdę to cały czas są marki lokalne. Czy nie da się wyjść z tak wielkim przedsięwzięciem poza obręb jednego kraju? Jak pokazują ostatnie wieści ze świata: Yahoo zostało stosunkowo tanio sprzedane. Pamiętam moje początki z internetem, gdy eBay, Yahoo i Amazon były stawiane jako internetowe potęgi. Dzisiaj najlepiej wygląda Amazon, który sprawił, że Jeff Bezos jest w Top 10 najbogatszych ludzi na świecie. Czy koncepcja na portal ogólnotematyczny jest niedostosowana do ery Web 2.0?

W Polsce portale przez cały czas są odwiedzane przez miliony użytkowników. Na świecie jednak ciągle toczy się walka między web 1.0 a web 2.0. Artykuły mają być dostępne bez wychodzenia z Facebooka. Wielkie portale wspierają się swoimi fanpageami i Twitterem. Czy to oznacza, że model, w którym redaktorzy tworzą treści przechodzi ku powolnej rewolucji? Jak to ostatecznie będzie wyglądać? Czy za 10 lat WP będzie przypominać Facebooka? Jest wiele pytań, na które ciężko dziś odpowiedzieć. Warto jednak podkreślić to, co napisałem przed chwilą: WP ma jedną z najsilniejszych marek w polskim internecie! To sprawia, że może sobie pozwolić na tworzenie własnej telewizji mimo że nie ma wsparcia wielkich koncernów medialnych. Po tych wszystkich wywodach dochodzę do wniosku, że jako Polacy możemy być dumni z Wirtualnej Polski :).

Pozdrawiam!

Paweł F. Kowalski

 
 Oceń wpis
   

Co kilka miesięcy pojawia się informacja, która na chwilę elektryzuje światową opinię publiczną. Zazwyczaj jest z nią związany profesor Hawking. Człowiek, o jednej z największych wartości IQ na świecie, a jednocześnie straszny pesymista co do losów ludzkości :).

Czy inteligentne maszyny zawładną światem, który znamy? Czy niebawem skończą się surowce naturalne, albo nastąpi wielki kataklizm i będziemy musieli się wynieść z Ziemi? Teoretycznie jest to wszystko możliwe. Twórcy filmów SF już od dawna przewidują najczarniejsze scenariusze. Czy jednak jest to realne zagrożenie? Z pewnością obecność człowieka na ziemi jest dla niej sporym obciążeniem. Potrafimy sprawić, że wyginą jakieś gatunki zwierząt, czy masowo niszczymy środowisko naturalne. W jednym z bardziej znanych filmów SF Matrix Agent Smith mówi na przesłuchaniu do Morfeusza, że jesteśmy jak wirus, który niszczy wszystko. Może więc jednak stowarzyszenia ekologów mają sporo racji gdy alarmują nas o kolejnych zagrożeniach.

Najboleśniej cenę rozwoju płacą dzisiaj z pewnością wielki chińskie ośrodki przemysłowe. Każdy wie, że chińskie prawo nie jest tak restrykcyjne wobec producentów jak chociażby to europejskie. Stąd właśnie pojawia się smog, a ludzie muszą chodzić w specjalnych maseczkach. Wynika to właśnie ze stosowania przestarzałych technologii, które w Europie czy Stanach są już najczęściej zakazane. Skoro Ziemia jest coraz bardziej zanieczyszczona, to wielcy tego świata coraz wyraźniej patrzą w kosmos

Kosmos jest pełen niewiadomych. Gdyby nasze technologie były rozwinięte chociaż w 10% tak, jak w zaawansowanych filmach gatunku SF, to może patrzenie w gwiazdy i sny o podboju kolejnych galaktyk miałyby większy sens. Na chwilę obecną jesteśmy na starcie. Jest to okres mierzony w dziesiątkach lat. Jak zauważył Krzysztof Gonciarz: nasze czasy to nie są te najbardziej ekscytujące czasy, bo następne pokolenia będą podbijać kosmos! I jest w tym sporo prawdy, chociaż ja mimo wszystko lubię czasy, w których żyjemy, bo są one początkiem czegoś wspaniałego. Albo jak wolą wielcy naukowcy początkiem końca.

Jakoś nie obawiam się inteligentnych maszyn. Jeśli do tej pory sztuczna inteligencja nie jest na poziomie, którego powinniśmy się obawiać, to myślę, że człowiek ma jednak władzę nad jej rozwojem. Chyba, że inteligencja bardzo by się rozwinęła i zadziałałby efekt wirusa komputerowego, w którym odwróciłaby się ona przeciwko nam. Skoro Hawking i Musk stosują listy otwarte do ludzkości ostrzegając nas przed czarnym scenariuszem, to może jednak i ja i setki mnie podobnych jesteśmy zbyt wielkimi optymistami.

W tym tekście jest więcej pytań niż jasnych odpowiedzi. Z pewnością wynika to z niepewności, które rodzą się wokół tej tematyki. Wiem jednak, że to wszystko co mamy dziś może być początkiem wspaniałej drogi. Jest to droga pełna niebezpieczeństw i wyrzeczeń. Nagrodą jednak jest dobro ludzkości. Kiedyś luksusem było mieć gorącą wodę w kranie. Dzisiaj połowa ludzkości już to ma i nie jest to żaden luksus. Jeśli maszyny zaprzęgniemy do pracy, to my sami będziemy mogli pracować poniżej 20 godzin w tygodniu. Oczywiście nie każdemu będzie odpowiadać taka krótka praca, ale gdyby maszyny wykonywały za nas większość pracy, to byłoby to spokojnie możliwe. Oczywiście tak, jak w Terminatorze mógłby nastąpić bunt maszyn i czekałaby nas zagłada. Jednak to naprawdę są jakieś okrutne scenariusze, które mają racje bytu w przypadku kina SF. Więc spokojnie przyszłość należy do nas!

Pozdrawiam!

Paweł F. Kowalski

 
Telewizja się zmienia… 2017-04-26 21:28
 Oceń wpis
   

Przyglądam się rynkowi telewizyjnemu od wielu lat. Do pewnego momentu wszystko wydawało się być oczywiste, a karty dawno rozdane. Istniała silna Telewizja Publiczna i dwa ważne koncerny medialne: Polsat i TVN. Z czasem zaczęło przybywać polskojęzycznych kanałów. Jak zauważył Maciej Orłoś w tej chwili na rynku jest ponad 300 kanałów polskojęzycznych. Największe koncerny tworzą kolejne kanały tematyczne, a Telewizja Publiczna cały czas jest dotowana z abonamentu. Czy jednak to wszystko się za chwilę nie zmieni? :)

Wszystkiemu winny jest internet i wzrost jego znaczenia. Tradycyjne media takie jak radio, prasa i telewizja nagle zaczynają być coraz bardziej skonsolidowane. Wszystkim się wydawało, że będzie się to odbywać bardzo powoli, ale widać jak internet zjada tradycyjne media! Wiem, że to może zdanie nieco na wyrost, ale nieuchronnie ku temu to dąży. Nagle internet ma odpowiedniki wszystkich tradycyjnych mediów, a walka o uwagę odbiorców tak naprawdę dopiero się zaczyna.

Skupmy się jednak na telewizji. Koncepcja efemeryczności, w której film jest emitowany o określonej godzinie - zaczyna znikać. W jej miejsce wchodzą aplikacje takie jak Player.pl, iPla czy HBO Go. Mamy wszystko dostępne o dowolnej godzinie, dowolnego dnia. Czy to jest dobre? Z pewnością wymaga to jeszcze większej walki o widza. Fakt to interesujące gdy nie muszę czekać żeby konkretnego dnia o konkretnej godzinie obejrzeć odcinek mojego ulubionego serialu. Z drugiej jednak strony miało to swoją zaletę w postaci motywacji: muszę obejrzeć to teraz, albo coś stracę. Myślę, że tutaj bardziej mogą się wypowiadać psycholodzy.

Druga kwestia jest tak, że wielkie telewizje musiały stworzyć swoje wirtualne aplikacje, co nie uchroniło ich przed nowymi konkurentami. Najlepszym przykładem jest Netflix. Pierwszym światowym hitem Netflixa był serial House of Cards. Tytuł z pewnością słyszeli wszyscy. Okazało się, że można nakręcić cały sezon serialu i wrzucić go w jednym momencie do internetu. Użytkownicy bardzo ochoczo przyjęli taką propozycję dostarczania contentu. Co ważne: Netflix nie utrzymuje się z reklam firma ta pobiera abonament, w którym użytkownicy płacą za miesięczny dostęp do filmów i seriali.

Kolejną kwestią, dość istotną, jest piractwo. Jak grzyby po deszczu powstają serwisy, w których można w nielegalny sposób obejrzeć filmy i seriale. Doszło nawet do takiego paradoksu, w którym piraci żądają zapłacenia sobie za usługi premium. A usługi premium to oczywiście dostęp do nielegalnych filmów, do których nie może wejść zwykły użytkownik. Dość głośną sprawą jest cały czas reklamowanie się przez poważne firmy na tego typu portalach. Budzi to oburzenie branży filmowej i telewizyjnej. Z pewnością jednak wpływa to na oblicze telewizji w XXI wieku.

Telewizja musi podlegać ciągłej zmianie. Formaty są kopiowane lub kupowane są licencje. Koszt reklamy telewizyjnej ciągle rośnie, a ilość płatnych kanałów się powiększa. Telewizja Publiczna jest cały czas wspierana abonamentem, co pozwala jej na przykład nie przerywać filmów reklamami. U progu XXI wieku to nie będzie trwać wiecznie. Telewizja będzie coraz bardziej zależna od internetu. Wiem, że dla niektórych gigantów branży jest to trudne do przełknięcia, ale internet nie wpływa tylko na media. Internet wpływa na wszystko.

Zostaje więc jeszcze jedna kwestia: wideo w internecie. Telewizja musi konkurować o uwagę młodszych widzów z Youtuberami! Czy wielkim mediom się to podoba, czy nie nagle muszą one konkurować z domorosłymi produkcjami, które stopniowo się profesjonalizują. Ale gdy część branży sprofesjonalizuje, to pojawią się nowe młode wilki głodne sukcesu. Powstają specjalne agencje, które zrzeszają Youtuberów. W świetle tego Telewizja ma coraz trudniejsze życie. No ale cóż zrobić taki już jest ten początek XXI wieku :).

Pozdrawiam!

Paweł F. Kowalski

 
 Oceń wpis
   

Wiele osób mówi o polskich youtuberach, ale na nich świat się nie kończy. Co jeszcze można zrobić? Na przykład rysować komiksy lub generować zmyślone newsy. I jak to często bywa: samorodne talenty dostrzegają wielkie koncerny i biorą je pod swoje skrzydła.

Z komiksami jest dzisiaj tak, że nawet nie trzeba mieć wielkiego talentu rysowniczego aby je tworzyć. To jest dość ciekawe, ale ważniejsze staje się trafienie w odpowiednią tematykę, charakterystyczne poczucie humoru, oraz konsekwencja. Dwa takie komiksy, których jestem wielkim fanem to: Andrzej Rysuje i Zuch Próbuje Rysować. Co je łączy? Chyba tylko to, że są komiksami. Andrzej stara się stworzyć kreskę satyryczną, która pokazuje w zabawny sposób sytuację w Polsce. Jest to stricte polityczny komiks, który często powstaje pod wpływem najpopularniejszych newsów. Talent Andrzeja zauważyła Wyborcza i publikuje jego kreski w swoim portalu. Rysunki może nie są jakimiś dziełami sztuki, ale myślę, że takie właśnie mają być.

Zuch z kolei to grafik z zawodu, który uciekł z korporacji i jest teraz freelancerem. Jednym z dzieł jego autorstwa był skład najnowszej książki Jasona Hunta. Jakiś czas temu Zuch zdecydował się połączyć wszystkie swoje działalności w ramach jednej strony. Wcześniej osobno była strona z komiksami, blog, oraz strona jego studia graficznego. Czy był to dobry ruch, to przekonamy się pewnie niebawem. Warto jednak zauważyć, że Zuch jest w swoich działalnościach niezwykle spójną osobą i one po prostu do siebie pasują! Jeśli chodzi o same komiksy, to jest to zupełnie inna tematyka niż u Andrzej Rysuje. Zuch skupił się na obśmiewaniu życia w korporacji. Choć sam nie jest już jej częścią, to z pewnością ma spore doświadczenie z przeszłości. Jego komiksy są przekazywane oczami grafika w korporacji.

Komiks to bardzo ciekawa forma wyrazu artystyczno-satyrycznego. Już wieki temu zdobyła ona codzienne gazety i tygodniki w Stanach. Tak powstał Garfield czy Dilbert. Czy dzisiaj internet jest bardziej wyrazistym nośnikiem takiej informacji? Myślę, że również można trafić do szerokiego audytorium. Kiedyś gazety codzienne były jednym z najważniejszych źródeł informacji. Były kupowane w dziesiątkach tysięcy egzemplarzy. Telewizja nieco rozleniwiła konsumentów i sprzedaż troszeczkę spadła. Jednak ciężko było w telewizji zaprezentować komiksy. I tutaj wkroczył internet. Codzienne newsy bardzo chętnie oglądamy w internecie. A gdzieś pomiędzy tym przewijają się krótkie komiksy, które stanowią dla nas inteligentną rozrywkę. A co jeśli same newsy są zmyślone?

To kolejna bardzo ciekawa droga działalności internetowej. Pewnie słyszałeś o AszDziennik. Myślę, że slogan mówi wszystko: najlepsze zmyślone newsy w kraju. Poziom jaki prezentuje autor tej strony potrafi kompletnie rozbroić czytelnika. W momencie kiedy dzisiejsza rzeczywistość polityczno-gospodarcza jest przepełniona różnymi dziwactwami ktoś postanowił sobie z tego pożartować i dorzucić do pieca. Asz Dziennik został przejęty przez Grupę Na Temat, co świadczy o wysokiej jakości satyry. Po co bombardować internautów prawdziwymi newsami, skoro na podstawie tych prawdziwych można stworzyć kompletnie absurdalne? Czasem tylko to, co dzieje się w kraju i na świecie jest tak absurdalne, że można pomyśleć że to news z Asz Dziennik:).

Myślę, że jest sporo takich gwiazd polskiego internetu, których nie wszyscy są świadomi. Ja wymieniłem te trzy, które bardzo do mnie przemawiają. Jak widać nie trzeba być youtuberem, aby mieć wielkie audytorium :).

Pozdrawiam!

Paweł F. Kowalski

 
 Oceń wpis
   

Dzisiaj przygotuj się na górnolotne przemyślenia, które dotyczą podstawowego pytania, z którym się spotkamy: Czy w biznesie chodzi tylko o pieniądze? Czy przyświecają nam jeszcze jakieś większe idee, czy może to pieniądze są głównym motorem działania każdego biznesu.

Można cytować w kółko bogatych ludzi, którzy uważają, że pieniądze szczęścia nie dają. No ale pamiętajmy, że jednak jakoś lepiej płakać w Ferrari :). W moim odczuciu najlepiej ujął to najbogatszy człowiek na świecie, czy Bill Gates: różnicę robi pierwszy milion dolarów. Potem to ten sam hamburger. Naprawdę myślę, że ten człowiek wie co mówi. Na kanwie ekonomii można knuć teorie przesycenia. Ile jesteś w stanie zjeść obiadów? Jeśli więcej niż dwa, to naprawdę jest coś z Tobą nie tak :). Przychodzi moment, w którym każdy normalny człowiek nasyci się tym co ma i więcej do szczęścia nie jest mu potrzebne. Dlaczego więc bogaci są tacy bogaci i ciągle stają się bogatsi?

Milion dolarów robi różnicę. Pytanie tylko co motywuje później. I tutaj dochodzimy do części górnolotnej tego artykułu. Bogaci robią to, bo mają wyższe cele! Chcą zmieniać świat. Jakkolwiek duperelowato i małostkowo by to nie brzmiało, to jednak jest w tym głębia. Wiem, że wiele osób powie, że Facebook i Google chcą dostarczać internet do krajów trzeciego świata po to, aby ludzie tam mieszkający korzystali z ich usług. Niech ludzie mówią co chcą, ale na koniec dnia liczy się to, że jakość życia tych ludzi bardzo się poprawi i będą oni mieli w końcu swobodny dostęp do internetu, największego wynalazku XXI wieku. Wiele firm dochodzi do momentu, w którym pieniądze nie stanowią już wyzwania. Pomnikowy przykład Apple, które stało się największą firmą na świecie. Szczerze? Wolę aby firmy technologiczne, które wprowadzają innowacje do naszego życia, były na szczycie, niż żeby kolejne banki zajmowały te miejsca. Sztuką jest stworzyć produkt, który realnie zmienia czyjeś życie, a nie opakować kolejne kredyty w instrumenty finansowe tak, że nikt już nie będzie świadomy o co chodzi w tej grze.

Wiem, że co miliarder to jakiś górnolotny cytat na temat tego, że pieniądze nie dają szczęścia. One są potrzebne do życia, bo trzeba coś jeść i gdzieś mieszkać. Takie są prawa kapitalizmu. Jednak w pewnym momencie pieniądze się po prostu ma. To trochę tak, jak z angielskimi dżentelmenami: oni nie rozmawiają o pieniądzach oni je po prostu mają :). W momencie kiedy masz firmę wartą wiele milionów przestaje mieć dla Ciebie znaczenie ile dokładnie jest ona warta. Jest to ważne dla ludzi, którzy w Twoją firmę inwestują np. na giełdzie W ich przeliczeniu efektywność i sukces wyraża się w wynikach finansowych. Dlatego bardzo lubię Rafała Brzoskę, twórcę inPostu i Paczkomatów, który ostatnio ma gorszy okres na giełdzie, ale w gruncie rzeczy jest to wizjoner. On sięga tam, gdzie wzrok nie sięga, jak pisał wieszcz. A czy firma jest warta te parę milionów mniej czy więcej dzisiaj? W dłuższej perspektywie to dla wizjonera nie ma znaczenia :).

Pieniądze potrafią podnieść jakość życia. Jednak później to tylko zera na koncie. Nikt nie lubi tonąć w długach, ale różnica w jakości życia gdy masz 50 czy 100 milionów jest niewielka. Wiadomo, że każdy pewnie wolałby mieć te sto milionów, tylko pozostaje wtedy kwestia jak się je zdobyło i to, czy to, co się robi jest tym, co się kocha. Największe biznesy naszych czasów, to biznesy robione z pasji :). Wiele osób popuka się w głowę, ale Zuckerberg czy Gates gdy zaczynali, to nie wiedzieli, jak daleko to będzie sięgać. Nie mieli żadnej gwarancji, że odniosą sukces. Konkurencja była ogromna. A jednak wytrwałością i ciężką pracą, to się udało. Czy dzisiaj możliwy jest taki sukces? Jasne! Świat daje nam niesamowite możliwości i każdy ma szansę wspiąć się na Everest swoich marzeń. I tym górnolotnym akcentem zakończę :).

Pozdrawiam!

Paweł F. Kowalski

 
 Oceń wpis
   

Czasem fascynujące myśli to jednocześnie proste myśli. Kilka lat temu na wykładzie dość znanego polskiego biznesmena usłyszałem jedną z takich myśli. On sam usłyszał ją od kogoś, kto miał dość dużą firmę produkcyjną. Padło pytanie: A co by Pan robił, gdyby nie produkował Pan tego? A odpowiedź: Gdyby tego nie robił, to robiłbym coś innego.

Mi na początek ta odpowiedź wydała się dość dziwna. Jednak po głębszym zastanowieniu widać jej głębię. No bo co to właściwie oznacza? Widać to szczególnie w dobie szału na start-upy. Ludziom wydaje się, że pomysł jest wszystkim. Wiem, że w przypadku jednym na tysiąc pomysł oznacza bardzo wiele. Jednak takie rzeczy najczęściej wiążą się z patentowaniem i są dużo bardziej skomplikowane niż się nam wydaje. Co jednak z 999 pozostałych przypadków?

Sam mam pomysł, w który bardzo wierzę i wiem, że będę go w stanie zrealizować dopiero za jakiś czas. Staram się o nim za często nie mówić, ale jego podstawy powstały już sporo czasu temu. Przez miniony czas stopniowo go doszlifowuję. Czy to jest ten jeden na tysiąc? Tego tak naprawdę nigdy nie możemy wiedzieć. Świat pokazał, że ktoś już podszedł do tego w sposób dość mocno innowacyjny i dzisiaj rozwiązaniem dla mnie jest stworzyć coś jeszcze lepszego. To tylko pokazuje, że szedłem w dobrym kierunku. Ale to tylko pomysł, który chcę zrealizować dopiero za jakiś czas. Dopóki jest on w fazie pomysłu i nie jest opatentowany, to aż tak dużo nie jest wart. Wiem, że bywają start-upy, w które ktoś inwestuje zanim w ogóle wystartują, ale tam chodzi o wielkie nazwiska twórców, którzy są jakoby gwarantem sukcesu.

Jeśli masz pomysł, który jest megainnowacyjny, jest dla Ciebie ważny i po prostu go lubisz, to dbaj o niego! Dbaj, bo to cudowne jest mieć taką ideę na świecie. A jak to mówiono w filmie Wachowskich: Człowieka można zabić, ale idee są kuloodporne :). Po sobie wiem, że pomysł w najlepszym wypadku to połowa sukces. Co jest drugą składową tego równania? WYKONANIE! Możesz mieć najlepszy pomysł, ale go trzeba doszlifować, wdrożyć i sprawić, że on będzie działał. Tak po prostu! Wiem, że bardzo modna jest idea Lean Startup, w której tworzysz minimalną wersję produktu i starasz się dojść do czegoś skalowalnego. Wiem, że może się to sprawdzić. Mimo, że to wiem, to do mnie to jednak nie przemawia. Ktoś mądry powiedział mi, że idea Lean Startup ma zastosowanie tylko w aplikacjach internetowych. Bo gdy tworzysz namacalny produkt, to ciężko pozwolić sobie na MVP. Ja jednak wierzę, że trzeba stworzyć w miarę kompletny produkt. Tak, jak chociażby był tworzony iPhone. Wiem, że wiele osób może zarzucić, że miał on z pewnością zetylion betatesterów, ale dla końcowego użytkownika trafił gotowy produkt. Ja w taki dość kompletny produkt wierzę. I nie ideę za trendem Lean Startup.

Cała idea Lean Startup z pewnością świetnie pokrywa się z tym co należy robić później, czyli udoskonalać produkt. Jednak mocno dyskusyjne jest to czym właściwie jest MVP i kiedy ono jest. Bo ja się spotkałem z ideą, w której badamy czy użytkownicy są zainteresowani na podstawie Google AdWords i strony z obrazkiem. Z pewnością daje to jakieś informacje o produkcie, i na podobnej zasadzie ruszył na przykład Dropbox, ale ja nie jestem do końca przekonany czy to o to chodzi :).

Wracając do tematu tego felietonu lean może być dobry jeśli chcesz wybadać rynek. Wszelkie pivoty są wtedy wskazane. Jednak jeśli Twój pomysł nie jest tym jednym na tysiąc, to możesz sobie wziąć do serca słowa biznesmena z pierwszego akapitu: jeśli nie to, to co innego. Tak naprawdę na pewnym etapie rozwoju zasady biznesu są podobne. Na początku wydaje się, że tworzysz coś, czego nikt inny nie stworzył, lub tworzysz lepiej to, co inni stworzyli. Jednak gdy już na przykład budujesz strukturę organizacyjną na coraz większą skalę, to zasady są podobne i przydaje się wiedza z nauk o zarządzaniu.

Czy pomysł jest wszystkim? NIE! Czy bez pomysłu da się zrobić coś sensownego? NIE! We wszystkim można znaleźć swoją niszę. A jeśli nie to, to co innego! Jakby przyjrzeć się historii życia Abrahama Lincolna, to poniósł on pasmo porażek, co doprowadziło go do zostania jednym z najważniejszych prezydentów w historii USA. Pamiętaj możesz mieć pomysł, na który wpadł ktoś inny, ale lepiej go zrealizujesz. I to może być Twoja siła. Więc daję pod rozwagę słowa: Gdybym nie robił tego, to robiłbym coś innego.

Pozdrawiam!

Paweł F. Kowalski

 
 Oceń wpis
   

Największe fortuny naszych czasów powstaną dzięki internetowi. Wiem, że jeden z wiceprezesów Google mówił w polskim programie Sonda 2, że w ciągu 50 lat powstanie coś lepszego niż internet, ale jakoś trudno mi to sobie wyobrazić. Cokolwiek powstanie to raczej będzie pochodna tego, co już mamy. Napisałem kilka felietonów o wiele znaczącym tytule >>Internet się dopiero zaczyna<<. I zdanie to podtrzymuję.

Kolejne pokolenia internetowych przedsiębiorców będą tworzyć coraz ciekawsze pomysły. A te pomysły w przeciągu mniej niż dekady będą zdobywać miliony klientów. To nie jest science-fiction, to się dzieje już dziś! A w miarę rozwoju sytuacji będzie się to dziać coraz szybciej. Wiem, że w tytule tego felietonu napisałem o młodych milionerach, ale internet nie stawia przed nikim jakiś pokaźnych barier. Dzisiaj wielki biznes może zrobić zarówno 20latek, jak i 50latek. Różnica polega jedynie na tym, ze ten drugi ma więcej do stracenia, bo pewnie ma już rodzinę i kredyt hipoteczny.

Ostatnio pisałem artykuł o młodych polskich multimilionerach przed 40stką. Jest to z pewnością ciekawe zjawisko, bo wielu z nich wywodzi się właśnie z internetowych działań. Czy ta sytuacja zmieni się jeszcze bardziej w czasie kolejnej dekady? Myślę, ze tak! Dzisiaj tworzenie biznesu stacjonarnego to działanie na wiele lat. Idzie stworzyć coś wielkiego, ale potrzeba czasu. Dobrym przykładem jest miliarder Dariusz Miłek, który stworzył sieć sklepów CCC. Zaczynał od przysłowiowych bazarów, a dziś podbija zagranicę ze swoim konceptem. Choć i u niego widać zwrot w stronę internetu, ponieważ jakiś czas temu kupił sklep internetowy eObuwie.pl. Myślę, że wykorzystanie kanału internetowego w jego przypadku ma spory potencjał. Wśród polskich miliarderów jest on najmłodszy, ale dochodził do swojego wielkiego biznesu przez lata. Czy można szybciej?

Sztandarowym przykładem wielkiego sukcesu w internecie jest Snapchat. Jego twórcy mają po dwadzieściakilka lat i są już miliarderami. Gdy jednak byłem na pewnej konferencji dotyczącej startupów, to usłyszałem, że taki strzał jest mniej prawdopodobny niż wygrana na loterii Ja się z tym nie zgodzę. Mamy tu znacznie więcej możliwości niż tylko skreślić sześć liczb. Mimo elementu losowości jest tutaj wiele czynników, które mają wpływ. Liczy się znacznie więcej decyzji, które podjęli twórcy. W przypadku polskiego internetu takim strzałem była Nasza Klasa. Jak na razie nie widać aby komuś udało się osiągnąć jej sukces w takim samym czasie. Co oczywiście nie oznacza, że się nie da. Warto jednak zauważyć w obu tych przypadkach pewną zależność: o portalach zrobiło się głośno w momencie, gdy ktoś w nie zainwestował.

Branża internetowa wiąże się z również z różnymi rytuałami, jak chociażby staranie się o inwestora i rundy finansowania. I tutaj pojawia się element dość istotny. W momencie, kiedy inwestor inwestuje w spółkę można mówić o jej wycenie. Wcześniej są to gruszki na wierzbie. Wiem, że fajnie jest ekscytować się sytuacjami, gdy w kogoś zainwestowano na etapie pomysłu miliony. Trzeba jednak pamiętać, że ten ktoś dokonał czegoś wcześniej i na tej podstawie w niego zainwestowano. W moim odczuciu: im później się starasz o inwestora tym lepiej. Jeden z vlogerów świetnie ostatnio to powiedział: gdy masz już skalowalny biznes, to włożenie pieniędzy sprawi, że zwiększy się jego skala.

Pierwsza myśl z tego felietonu: >>największe fortuny naszych czasów narodzą się w internecie<<, mówi bardzo wyraźnie jakie jest moje podejście do sprawy. Skoro nawet polscy miliarderzy inwestują w przedsięwzięcia internetowe, to musi być w tym ogromny potencjał. A jak wiemy oni wychowali się na tradycyjnym biznesie. A Ty drogi czytelniku możesz być częścią internetu.

Powodzenia!

Paweł F. Kowalski

 
1 | 2 | 3 | 4 | 5 | 6 | 7 | 8 |


Najnowsze komentarze
 
2016-10-06 09:48
MateuszCzech do wpisu:
Cudze chwalicie swego nie znacie!
Cześć Paweł! Dzięki za tak wiele miłych słów na temat Brand24 - to dla nas bardzo budujące i[...]
 
2016-04-11 19:43
ostatniKlient do wpisu:
Co dalej z Allegro?
allegro strzela sobie w kolano, już sami zaczęli sprzedawać jako GRUPA ALLEGRO taniej od swoich[...]
 
2016-03-06 03:38
Udjsjsjs do wpisu:
BlaBlaCar: czy za damo umarło?
Typowy pokaczek.wszystko za darmo....tam pracuja ludzie...to duza firma...z czegos musza zyc...
 




Kategorie Bloga



Ulubione blogi